Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Η μαγεία του καφέ



Ένας όμορφος περίπατος με το φίλο ή τη φίλη σου, η παρακολούθηση ενός αγώνα με τους κολλητούς σου, η ανάγνωση ενός ωραίου βιβλίου ή ενός ενδιαφέροντος άρθρου, ένα νόστιμο δείπνο ή ένας μερακλίδικος πρωινός καφές, είναι μερικές από τις μικρές απολαύσεις που μπορούν να ομορφύνουν την καθημερινότητα της ζωής σου. Σήμερα θα σταθώ στην τελευταία αναφερθείσα απόλαυση· αυτή του πρωινού καφέ ή γενικά του καφέ.
Πίνω τρεις με τέσσερις καφέδες τη μέρα και ζήτημα αν απολαμβάνω τον ένα από αυτούς. Φυσικά ο πρωινός μου καφές δε καταναλώνεται σπίτι για τον απλούστατο λόγο ότι ξυπνάω στις έξι κάθε πρωί, τρώω δυο μπισκότα, στρίβω τρία τσιγάρα για το δρόμο και ξεκινάω για το μαρτύριο της Εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας, αγοράζοντας το φρέντο μου από ένα όμορφο συνοικιακό μαγαζάκι που οι υπάλληλοί του μου τον περιποιούνται κιόλας. Οι επόμενοι καφέδες είναι στη δουλειά, οι λεγόμενοι μηχανικοί καφέδες, οι οποίοι απλά πίνονται και δεν απολαμβάνονται. Συνήθως λόγω δουλειάς μπορεί να μείνουν εκεί ανέγγιχτοι, να παγώσουν, να τους δει η καθαρίστρια αχρησιμοποίητους και να μου τους πετάξει (το κάνει κάθε φορά αυτό και μου σπάει τα νεύρα). Οπότε λόγω αυτών των συγκυριών δεν τους ευχαριστιέμαι.
Εξ αυτών των σκέψεων ορμώμενος, αγόρασα χθες το καμινετάκι μου για να ψήνω τον ελληνικό καφεδάκο μου τα απογεύματα που θα γυρίζω από τη δουλειά. 36,46 € το πλήρωσα αλλά τα αξίζει τα λεφτά του γιατί το χρησιμοποιεί και η θεία η Κατίνα (γιόρταζε χθες) η οποία μου έφτιαξε καφέ σε αυτό τις προάλλες που όμοιό του δεν είχα ξαναματαπιεί. Άλλωστε το ψήσιμο του ελληνικού καφέ αποτελεί από μόνο του μια ιεροτελεστία , με το άρωμά του να αναδύεται σε όλο το χώρο, να τον περιμένεις καρτερικά να φουσκώσει και να βλέπεις να σχηματίζεται σιγά σιγά αυτή η σκούρα κρούστα στο φλιτζάνι..Η ευχάριστη έκπληξη ήταν πως η συσκευασία του καμινέτου συνοδεύεται και από οδηγίες και μυστικά για να φτιάξεις έναν ωραίο ελληνικό καφέ. Σήμερα κιόλας θα το δοκιμάσω. Ελπίζω να σταθεί αντάξιο των προσδοκιών μου και να καταφέρω να πετύχω αυτό το φοβερό καϊμάκι της θείας…

5 σχόλια:

  1. Υπέροχα! Πάνω που νόμισα πως όλοι έχουν ξεχάσει τον ελληνικό καφέ. Πάρε όμως και ένα χάλκινο ή τσιγκινο μπρικάκι. Σε αυτά γίνεται καλύτερος! Καλή απόλαυση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα.Εγώ τον καφέ μου τον απολαμβάνω μόνο τα Σαββατοκύριακα.Ώραια ιδέα μου έδωσες με το καμινέτο.Γιατί κακά τα ψέμματα ελληνικός στο ηλεκτρικό μάτι δεν λέει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η φωτογραφία που επέλεξες είναι τουλάχιστον θελκτική!
    Αμάν τί μου έκανες, κι απ' την ώρα που σε διάβασα και είδα κι εκείνο το λουκούμι και το παγωμένο νεράκι, το έχω ρίξει στους ελληνικούς καφέδες.
    Τσίτα τα νεύρα μου και γαρίδα το μάτι μου χαχαχα!
    Καλησπέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Thomai
    Το τσίγκινο μπρικάκι είναι στα μελλοντικά μου σχέδια..Όταν το πάρω πέρνα όποτε θες να σου φτιάξω μερακλίδικο καφεδάκι..

    @ συννεφάκι
    Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και για μένα. Σε ένα παλιομάτι έψηνα το καφέ και γινόταν απλώς ανεκτός..Τώρα δημιουργώ...

    @ Ανεμοδούρα
    χα χα χα χα...Σου προτείνω να πάρεις κι ένα πακέτο μπισκότα μιράντα παπαδοπούλου..Ταιριάζουν απίστευτα με τον ελληνικό και δε σε λιγώνουν όπως τα λουκούμια..Καλό σου μεσημέρι..

    @Thomai, @συννεφάκι, @Ανεμοδούρα
    Συγνώμη σε όλες που άργησα να αποκριθώ στα σχόλιά σας, αλλά επαγγελματικές υποχρεώσεις με κρατούσαν μακριά από συχνή επαφή με τον υπολογιστή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΣΕΡΒΙΡΙΣΜΑΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΦΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή