Le Chocolat

Ο Σοκολατοποιός του Schogt Philibert, είναι ένα βιβλίο που είχα διαβάσει πριν τρία χρόνια περίπου και περιέγραφε τη μαγική σχέση ενός φιλόδοξου νεαρού ζαχαροπλάστη με τη σοκολάτα. Αν και οι λέξεις δε μπορούσαν να περιγράψουν τα συναισθήματα που ένιωθε ο ήρωας του βιβλίου μόλις γεύτηκε πρώτη φορά μία μπάρα μαύρης αληθινής σοκολάτας, ωστόσο με έκανε να θέλω μανιωδώς να γευτώ κάτι ανάλογο.
Μετά από αναζητήσεις στο κέντρο της Αθήνας εντόπισα τρία καταστήματα που ειδικεύονται στη σοκολάτα. Το Luxor στην Εμμανουήλ Μπενάκη (απέναντι από το Metropolis), το Αριστοκρατικόν και το Le Chocolat, και τα δύο στην Καραγιώργη Σερβίας (πίσω από τη παλιά Βουλή).
Έχω δοκιμάσει σοκολάτες και από τα τρία. Και των τριών οι τιμές βέβαια αγγίζουν το εξωπραγματικό, γεγονός που καθιστά τη μικρή αυτή απόλαυση πολυτέλεια. Αξίζει όμως που και που να δαπανήσεις ένα μικρό ποσό για να φτάσεις στο σοκολατένιο παράδεισο.
Την Παρασκευή το βράδυ διαβήκαμε με τη Θ. τη πύλη του Le Chocolat. Οι μυρωδιές που αναδύονταν από μέσα ήταν κάτι που δε περιγράφεται με λόγια. Πρέπει να το ζήσεις. Σοκολατάκια με διπλή πραλίνα, με βύσινο, με ολόκληρο φουντούκι, με δημητριακά, λευκά, μάυρα, καφέ, όλα εκεί μας περίμεναν να τα επιλέξουμε. Ένα μικρό κουτάκι με δέκα τεμάχια ήρθε στα χέρια μας, ενώ για αντάλλαγμα, 19.65 € έφυγαν από την τσέπη μας και προσγειώθηκαν στα χέρια της πωλήτριας. Άξιζε το κόπο? Δείτε τις εικόνες και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.







Στο site του Le Chocolat, http://chocolat.com.gr, μπορείτε να απολαύσετε ολόκληρη τη γκάμα γλυκών που αντικρύσανε τα μάτια μας...Καλό ταξίδι στη γεύση..

Indian Masala

To να ανακαλύπτεις μικρά hot spots στην Αθήνα είναι κάτι που με γοητεύει. Πριν μία περίπου βδομάδα η Θ. μου έκανε γνωστή την παρουσία ενός Ινδικού εστιατορίου στο κέντρο της Αθήνας και χωρίς δεύτερη κουβέντα, τη Παρασκευή το βράδυ το επισκεφθήκαμε. Βρίσκεται στη διεύθυνση Ερμού 129 και το όνομά του είναι Indian Masala.
Καταρχήν μου άρεσε πολύ η τοποθεσία του. Βρίσκεται στην αναγεννημένη γειτονιά του Μοναστηρακίου, πολύ κοντά στην pub James Joyce και σε δυο μικροκουτουκάκια που έχουν ανοίξει εκεί, γεγονός που δείνει στο σημείο αυτό ένα ύφος meeting point ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Μέσα στο εστιατόριο η ατμόσφαιρα ήταν θερμή. Δίπλα μας ακριβώς δέσποζε η κουζίνα την οποία είχαν επιμελώς καλύψει με διαφανές τζάμι διακοσμημένο με ινδικά σχέδια, ενώ τα τραπεζάκια ήταν κυρίως για δύο. Μέτρησα καμιά δεκαριά.
Παραγγείλαμε τίκα μασάλα κοτόπουλο, πίτες ινδικές ψημένες στο ταντούρι, κάτι παναρισμένες κοτομπουκίτσες, μπασμάτι και κοτόπουλο καράυ. Όπως παρατηρείτε πήξαμε στο κοτόπουλο, αλλά όλα ήταν πεντανόστιμα και πολύ μα πολύ καυτερά, όπου σε συνδυασμό με το θερμό κλίμα της πόλης εκείνο το βράδυ με έκανε να θέλω να ουρλιάξω από την κάψα.



Η Θ. προνόησε και πήρε ένα ινδικό ρόφημα ,με βάση το γιαούρτι και το μάνγο, που λέγεται lassi και είναι ιδανικό για τα καυτερά αλλά εγώ δυστυχώς δε μπορώ να πιω οτιδήποτε μοιάζει με γάλα και έτσι την έβγαλα με μπύρα και δυο μπουκάλες νερό.




Όλα τα παραπάνω μας κόστισαν 30,50 €. Λογικότατες τιμές, πολύ καλό φαγητό, φιλικό και ευγενικό προσωπικό. Και αν το επισκεφθείτε και καήτε, όπως κι εγώ, πετάγεστε ύστερα στη James Joyce να πιείτε μια δυο Guiness να συνέλθετε..

Αυτό το κάτω κάτω!!!!

Το καλοκαίρι έκανε πλέον αισθητή τη παρουσία του..Τα κοντομάνικα μπλουζάκια,οι βερμούδες,τα σανδαλάκια,τα πεδιλάκια έκαναν πλέον την εμφάνισή τους και μαζί με αυτά επιτακτική θεωρείται πλέον η ανάγκη για δροσερά ροφήματα,παγωμένα φρούτα και φυσικά τις απίστευτες παγωτούκλες..Αυτό το τελευταίο είναι και η αφορμή της σημερινής μου ανάρτησης..Αυτό το κάτω κάτω των παγωτών πυραύλων που προσωπικά εμένα με τρελαίνει..Τρώγοντας ένα παγωτό πύραυλο ανυπομονώ να φτάσω στο τελείωμα μόνο και μόνο για να γευτεί ο ουρανίσκος μου αυτό το κομμάτι με τη σκληρή σοκολάτα, το οποίο είναι δυστυχώς μόνο δυο μπουκιές (κατάρα).Και μιας και νομίζω πως την ίδια άποψη έχουν κι άλλοι μαζί με εμένα θέτω το εξής ερώτημα στις γαλακτοβιομηχανίες: Έχετε βγάλει ένα σωρό παγωτά με κάθε είδους γεύση και σχήμα..Ένα παγωτό πύραυλο που να περιέχει μόνο αυτό το κάτω κάτω δε μπορείτε να βγάλετε?Πιστεύω ότι οι πωλήσεις του θα ξεπεράσουν κάθε προηγούμενο και θα βγει και ο κλάδος από την οικονομική κρίση.Μας έχουν πήξει στα boss και στα status, όλα ξυλάκια φυσικά, και αυτή τη θεσπέσια γεύση που με φειδώ τη χρησιμοποιούν, δε μας δίνουν την ευκαιρία να την απολαύσουμε..Δε γουστάρουμε πια τα κεράσια,την κολομβιανή σοκολάτα,τη λευκή σοκολάτα και όλα τα συναφή.ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ.Ζητάω πολλά ρε γαμώτο?